Cmentarz Skolimowski - grób Wacława Gąsiorowskiego i jego żony Asty
Cmentarz Skolimowski - grób Wacława Gąsiorowskiego i jego żony Asty ~ 5 lipca 2013, 1:57
Powieściopisarz, dziennikarz, publicysta, a także scenarzysta, działacz polonijny i niepodległościowy. Autor powieści historycznych, nawiązujących głównie do epoki napoleońskiej i powstania listopadowego, a także dramatów i licznych reportaży. Urodził się w 1869 r. w Warszawie. W wieku 15 lat rozpoczął pracę zarobkową. Pracował jako pomocnik aptekarza. Czasy te opisał w wydanej w 1900 roku powieści Pigularz . Wcielony do armii carskiej odbył niespełna 2-letnią służbę wojskową. Napisał wówczas pierwszą sztukę teatralną „Szare życie”, nagrodzoną w konkursie „Kuriera Warszawskiego” i wystawioną w Teatrze Rozmaitości w 1892 roku. Gdy wyszedł z wojska, pracował jako księgowy, a także redaktor polskich pism. Ścigany przez rosyjską Ochranę za publikację powieści „Ugodowcy”, udał się na emigrację, najpierw do Francji, a następnie do USA. W czasie I wojny światowej pomagał przy organizacji Armii Polskiej we Francji. W Ameryce wykładał literaturę polską i pracował dla czasopism polonijnych. Po powrocie do Polski w 1930 roku osiadł w willi „Ukrainka” w Konstancinie wraz z żoną, młodą Dunką, Astą z Hemmingsenów. Od roku 1936 był sołtysem Konstancina. Zmarł 1939 r. na początku okupacji. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Cmentarz Skolimowski - grób Blikle, warszawskiego cukiernika
Cmentarz Skolimowski - grób Blikle, warszawskiego cukiernika ~ 5 lipca 2013, 1:58
Jerzy Czesław Blikle od roku 1928 kierował wraz z siostrą Zofią cukiernią Blikle w Warszawie przy Nowym Świecie 35. Po wojnie po odbudowie w 1948 powtórnie uruchomił cukiernię, mimo utrudnień stawianych przez władze inicjatywie prywatnej. Prowadził ją do roku 1971. Zmarł w 1981 r. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Jeden z nielicznych grobów, które maja żeliwne ozdobne ogrodzenie. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Zdjęcie wykonane 04.07.13
Cmentarz Skolimowski - grób rodzinny Machlajów
Cmentarz Skolimowski - grób rodzinny Machlajów ~ 5 lipca 2013, 1:57
Zdjęcie wykonane 04.07.13
Cmentarz Skolimowski - grób rodziny Tokaj
Cmentarz Skolimowski - grób rodziny Tokaj ~ 5 lipca 2013, 1:58
Zdjęcie wykonane 04.07.13
Schowana w ogrodzie drewniana willa. Widok od ul. Granicznej. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Cmentarz Skolimowski - kwatera Lisów Kozłowskich
Cmentarz Skolimowski - kwatera Lisów Kozłowskich ~ 5 lipca 2013, 1:57
Lis-Kozłowscy Rodzina mazowiecka. Nazwisko wzięli od wsi Kozłów w rejonie Płocka. Używali herbu Jastrzębiec. Za rządów książąt mazowieckich ród możny, później bardzo rozproszony, osiedlił się we wszystkich prowincjach dawnej Rzeczypospolitej. Jedna z gałęzi zamieszkała na kilkaset lat w okolicach Kijowa. Z ważnych postaci należy wymienić Michała Kozłowskiego (ok. 1690-ok. 1740) stolnika kijowskiego. Stanisław-Michał Lis-Kozłowski (1821–1900), bibliotekarz uniwersytetu kijowskiego, za udział w powstaniu 1863 r. skazany na zesłanie, osiedlił się z rodziną w Nowoczerkasku. Jego syn, Władysław Mieczysław (1858–1935) ukończył tam gimnazjum, po czym studiował medycynę i nauki przyrodnicze w Kijowie. Aresztowany w 1880 r. za udział w tajnych związkach rewolucyjnych, spędził 9 lat na zesłaniu we wschodniej Syberii. Pracował tam naukowo, badając glony i wodorosty. Po amnestii zamieszkał w Warszawie, gdzie w licznych artykułach opisywał rezultaty swoich badań. W kolejnych latach zwrócił się w kierunku filozofii oraz teorii i metodologii nauki. Pracował m.in. na uniwersytetach w Krakowie, Genewie, Paryżu i Poznaniu. W 1928 r. przeszedł na emeryturę, a w 1931 r. przeniósł się z rodziną do Konstancina, gdzie zlecił budowę willi „Hypatia”. Jest pochowany na cmentarzu w Skolimowie. Spośród czwórki jego dzieci najwybitniejszą postacią był Stanisław Lis-Kozłowski (1909-95), chemik, historyk i publicysta. Uczestniczył jako żołnierz w kampanii wrześniowej 1939 roku oraz w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania przedostał się na Zachód; w końcu wyjechał do Argentyny, gdzie pracował jako chemik, a także działacz polonijny. W 1957 r. założył Towarzystwo Miłośników Historii w Buenos Aires oraz pismo „Kurier Polski”, zbierał też materiały dotyczące Polonii w Argentynie. Za swoją postawę otrzymał najwyższe odznaczenia państwowe. Urna z jego prochami została złożona z kaplicy rodzinnej w Jędrzejowie. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Na łąkach nad Małą, można jeszcze spotkać pasące się krowy. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Aniołek w części dziecięcej cmentarza. Zdjęcie wykonane 04.07.13
I przepływajaca przez nie rzeczka Mała, dopływ Jeziorki. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Kosaciec żółty nad Małą w pobliżu nowego waypointa #3197. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Przedwojenny pensjonat na rogu Granicznej i Szpitalnej. Zdjęcie wykonane 04.07.13
Zielony szlak - w stronę rzeczki Małej
Zielony szlak - w stronę rzeczki Małej ~ 5 lipca 2013, 1:08
Ścieżka poprowadzona w szpalerze sosnowego lasu, niedaleko ul. Granicznej. Zdjęcie wykonane 04.07.13
ładowacz

GÓRA

Pliki cookies pomagają nam w tworzeniu lepszego serwisu. Kontynuując przeglądanie strony zgadzasz się z naszą polityką plików cookies. OK