Historia
Bielice (niem. Wittenfelde) Działka kościelna ma kształt zbliżony do kwadratu, jest ogrodzona murem z łamanego kamienia. Istniejący obecnie kościół pochodzi z II poł. XIX w. Prawdopodobnie na przełomie lat 80., 90. XIX w. została postawiona ceglana neoromańska wieża (wynika to z jej formy architektonicznej i dużego podobieństwa z wieżą pobliskiego kościoła w Darżu, datowanej na 1896 r.). Świątynia mająca plan prostokąta ma wymiary 10,8 m x 8,8 m, zaś wieża 3,7 m x 3,8 m. Bryła kościoła składa się z korpusu nawowego, przykrytego dachem dwuspadowym i czworobocznej wieży o trzech kondygnacjach, zwieńczonej hełmem w formie ostrosłupa, zakończonego kulą i krzyżem. Bezpośrednio do wschodniej części ściany południowej dobudowano dom parafialny o dwóch kondygnacjach. Jego dwuspadowy dach jest nieco niższy od dachu nawy. Plebanię wybudował ks. Stanisław Gleń, wikariusz z Maszewa. Kościół przed 1945 r. miał ryglową konstrukcję ścian. Jednakże podjęty przez proboszcza ks. Piotra Skrabę w latach 80. XX w. remont spowodował utratę tych walorów. Konstrukcja ryglowa ścian kościoła została zastąpiona murowaną. Szczęśliwie nienaruszona pozostała wieża i XIX-wieczne wnętrze nawy. Jest to wnętrze jednonawowe. Nawę przykrywa płaski strop belkowy. Jest ona trójprzęsłowa (dzielą ją słupy wspierające podciągi stropu). W ołtarzu znajdują się trzy obrazy, główny przedstawiający św. Wojciecha Biskupa, męczeństwo z rąk Prusów z prawej i wykup jego ciała z lewej. Po prawej stronie figura Matki Bożej Fatimskiej. Ta figura odbywała peregrynację po rodzinach parafii w latach 1996/97, podczas przygotowań do milenium męczeństwa św. biskupa Wojciecha oraz z okazji 10-lecia parafii. W części zachodniej kościoła nadbudowana jest empora, której balustradę wspierają dwa słupy. Kościół poświęcił dla kultu katolickiego 4 września 1945 r. ks. Tadeusz Miękus.
Brak komentarzy
Bądź pierwszy! Podziel się swoją opinią, zadaj pytanie lub napisz, co najbardziej spodobało Ci się na tym zdjęciu.