Głaz Grońskiego

Historia

Głaz Stanisława Grońskiego, wcześniej nazywany był Kamieniem Aleksandra Świętochowskiego, albo Bolkowym Głazem - na cześć Bolesława Krzywoustego. Znajduje się po południowej stronie Drogi Grońskiego, 150 m na wschód od przecięcia szlaków zielonego, czarnego (0,5 km od szkoły nr. 74 na os. Bukowym) i niebieskiego (wiodącego Drogą Grońskiego od Dębów Krzywoustego w kierunku zachodnim). Jest to jedno z najbardziej znanych miejsc w puszczy ze względu na bliskość osiedli ludzkich i jako idealny punkt początkowy wypadów w każdym kierunku. Objęty ochroną prawną od 1956 r. Głaz granitowy o obwodzie prawie 12,5 metra, długości 4,5 m i wysokości (nad powierzchnią) około 1,5 metra , z otworem na założenie ładunku wybuchowego. W 1959 r. PTTK umieściło na głazie tablicę inskrypcyjną z marmuru upamiętniającą Stanisława Grońskiego, później zmienioną na metalową.. Napis na tablicy brzmi: "Pamięci Stanisława Grońskiego, czołowego taternika polskiego, Pioniera turystyki Ziemi Szczecińskiej. Zginął w masywie Mount Blanc w sierpniu 1957 roku." Stanisław Groński (1907-1957) jako syn tatrzańskiego juhasa i późniejszy aktywista Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, przez całe życie pasjonował się problematyką gór. Odbywał niestrudzone wyprawy w Alpy i góry Atlas w Afryce. Był autorytetem wśród polskich Taterników - "przecierał" wiele nowych, trudnych tamtejszych szlaków . Podczas II Wojny Światowej brał udział w walce podziemnej wspierając partyzantów swoją wiedzą i doświadczeniem. Po wojnie osiedlił się w Szczecinie i tu kontynuował swoją działalność wynikającą z pasji która, od tej pory, miała również swoje odniesienie do Puszczy Bukowej.

Komentarze

Brak komentarzy

Bądź pierwszy! Podziel się swoją opinią, zadaj pytanie lub napisz, co najbardziej spodobało Ci się na tym zdjęciu.

Tak powstało zdjęcie

Firma
Model
Ogniskowa0 mm
Przysłonaf/0
Czas s
ISO

Menu